Sorun
Varlığım bir armağan entropiye, hiçbir anlamı yok oysa uyanıp uyumanın sürekli. Ben özlemimi yaz günleri terli ellerini anarak alevlendiriyorum. Bostanlı'da o kavruk suratlarımıza bakarken birbirimizin, çenemi avcunun içine almıştın hatırlarsın eminim. Çok değil, 5-6 yıl evvel mutluyduk biz, ne kaygımız vardı yarına, ne bugünümüz böyle kirlenmişti küskünlüklerle. En çok tabanlarımıza vuran kaba saba ayakkabılarımız taşımıştı bizi güvertelerde, en çok kışları özlerdik biz ki güzelliklerle üşüyelim. Şimdi perdelerimiz sapsarı, öksürmek kan dolduruyor dişlerimize. Toprak, beni bırak. Çünkü bilirsin, sorun yoksa onu yaratan ben olurdum.
Yorumlar
Yorum Gönder