Telâş

   Deliliğimin vücudumda gezdiğini hissediyorum. Akan yaş tebessümümle ve çulsuzca haykırışımla bir oluyor. Öğürmeler, hapsoluş ve hazmedemeyişler. Hani Ramazan bereketiyle gelirdi? Tanrıya isyan mı gerek böylesi akşamda? Pes etmek bana yaraşmaz, pes eden onca dostla kaplı göğün sınırları, toprak altı onca arkadaşla. Canıma minnet, ben yıkamamışken tüm canhıraş çabamla kendimi, kim haiz böylesi bir hainliğe?

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Ziynet

Yol gözümü dağlıyor.

Yaradılış gayesi