Niçin yalnız olmak zorundayım?

   Pek tabii birisi gelip bu uzun yolda duraksamalarımı destekleyip beni pohpohlayacak böyle gidişatta. Kumaşım bir çingenenin eski çıkrığında dokunmuş, elindeki yüksüğe rağmen ise bir acı çuvaldız saplanıvermiş. Pek tabii uslu dururum ben, ben olmak için gereklidir bu. Çehresi duru sular, zemzemlerle yıkanıp yıkanıp sevdasını giz etmeye, mühürlenmiş bir ağız birliğine yeminleri. Koskoca mermilerle delinip yitmiş gençliğe. Doruğundayım böylece tütün kolonyalarıyla dağlanmış ve acısı çok da hissedilmemiş yaraların. İşte bu yüzden, yalnız olmak zorundayım.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Ziynet

Yol gözümü dağlıyor.

Yaradılış gayesi