Mermi Uygur

   Memleket, kokusunu duyduğunda iliklerindeki harekettir, özlemim denize mi dağlara mı, sağlara mı eski dirilere mi bilemem. Nermi Bey ne düşünürdü o aklımı karma-çorman eden denemeleri yazarken? İsminin ilk harfi değişmişçesine bir baskı yaptı o gün bugündür zihnimde. Çekip gidilesi duran, köylülerle bir olmayı istemediğim ve kendini modernize eden insancıkların arasında kalmayı da yediremediğim bir aydınlık içerisindeyim. Aydınlığım beni bırakın, bir mumu karanlıkta bulduramazdı sizlere. Hoşnutsuzluk, göğsüme yediğim postaldandı bir zamanlar, Diyarbakır'ın adı duyulmamış bozkırından geçmiş bir kürt öğretirdi bana burnu yamukken nefesi nasıl aldığını. Bir terörist gibi uyur, bir bardaktan herkes su içerdi.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Ziynet

Yol gözümü dağlıyor.

Yaradılış gayesi