Sonsuzluğun uykusu
Sonsuza dek uyuyup bir rahatsızlık unsuru tarafından alıkonmamak bu tutkudan. Tasarımlar, koşucular, kansız herifler gelip rahatsızlığıma ortak olmasa, hangi cevapları saklardı bu yılgınlığım bilinmez... Yüreğimin titreştiği bir yerde o masum çocuk, o etten kemikten insan evladı sığınıverdi paçalarıma. Ben o çok göçmek istediğiniz soğuk yamaçlarda domuzlarla uyurken homurdanmakta, "Çok kez" demekte yaralarım bana postallarımın içinden. Şirinliğini takınıp da yokluğa, bir inançsızlık belirtisi göstermek başta. Uyumak... Uyumak... Uyumak...
Yorumlar
Yorum Gönder