Sonsuzluğun uykusu

   Sonsuza dek uyuyup bir rahatsızlık unsuru tarafından alıkonmamak bu tutkudan. Tasarımlar, koşucular, kansız herifler gelip rahatsızlığıma ortak olmasa, hangi cevapları saklardı bu yılgınlığım bilinmez... Yüreğimin titreştiği bir yerde o masum çocuk, o etten kemikten insan evladı sığınıverdi paçalarıma. Ben o çok göçmek istediğiniz soğuk yamaçlarda domuzlarla uyurken homurdanmakta, "Çok kez" demekte yaralarım bana postallarımın içinden. Şirinliğini takınıp da yokluğa, bir inançsızlık belirtisi göstermek başta. Uyumak... Uyumak... Uyumak...

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Ziynet

Yol gözümü dağlıyor.

Yaradılış gayesi