Tepelerin

   Açtığın oyuklarda gezinirken bir derviş kesiyor yolumu, sordu bana; "Neyi ararsın?". "Henüz kaybetmediğimi." yanıtım gecikmedi. Hani o tüm dürzülüğümü takınıp zerrece yüksünmeden cevap vereceğim ya, yine öyle bir zamandı bu. Ellerini ardında kavuşturdu, gözlerini gözlerime dikti, kaz ayakları epey belirgindi. 

   "Peki ya lûtfunu aramak haytalığın?" 

   "Ben" diye başladım. Oysa hiç ben diye girilmemelidir, bunu en proleter düzende, en sarsağa sorsak bilir. "Beni görüyorsun ya, koskoca bilgeliğim ve varlığımın köklerini dikip yücelttiğim bu tepede. Ben bu değil, ötedeki de değil, tüm tepelerde hakan olurdum, sen dervişliğine dua et."

   Kafasını salladı, evet evet, öylece durdu ve kafasını salladı. Sanki heybetim onun amigdalasından içeri zuhur etmemiş, hiç, zerrece korkmamış gibi kafasını sallayıverdi bana. Koskocaman Ban'a.

   Ona henüz üzerinde zeytinli bir dal uzattım, bu pek dalyan boylu bir daldı bu.

   "TANRIMIN ÜZERİNE YEMİN ETTİĞİ ZEYTİN BU!" diye de bağırdım ardından. Daldan bir zeytin o kopardı, bir ben,


Bir o,

Bir ben,

Bir o,

Bir ben,

Bir o,

Bir ben...


Korkmuştum. İşte şimdi o oyuklar hayli derin, tepeler hayli yüksek ve engebeliydi Ban'a.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Ziynet

   Yine sana askerlik anılarımı anlatayım mı sen ellerini yüzümde gezdirirken? Veya senin uğruna hiç yapmam dediğim şeyleri bir bir yapayım. İnsan büyük lokma yiyip büyük konuşmamalı. "Asla" dememeli hiç farz-ı misâl. Sana terbiyesizliklerimizi, yaramazlıklarımızı hatırlatayım mı yıldızlar üstümüzü örterken, sen karanlıktan korkarken memelerinin arasına gömeyim mi başımı? Türlü komikliklerle güldüreyim veya ellerimle yemekler hazırlayayım mesela sana, bir yatakta oturup film izlerken dondurmanın hiç iştah açıcı durmamasından söz edelim.     Tüm kıllarımdan tiksin benim ama inatla göğsümde gezsin buselerin. Ya da evlilik dışı bir milyon çocuğumuzu sokağa atalım ha ne dersin? Bin cana kıyalım seninle, bizimle olmak isteyip asla olamayacak bin cana teker teker kıyalım. Tarihi çarptıralım, tektonik levhalar bile kıskansın halimizi, böyle tutulmayı ay, güneş dahi görmemiş olsun. Plüton'u tekrar gezegen ilan edelim. Birbirini seven iki kişi Tanrı huzurunda evli sayıls...
Devamı

Yol gözümü dağlıyor.

   Şerefimi ve keyfimi günbegün kaçıran bu soğuk, kışın sıkıntısı ve bir avuç insanla hayatta kalma eylemimin getirisi olarak kuşkuyla tırpanladığım bu kurumuş otlar. Kesilen suyumuz, hiç küllük yüzü görmeyen sigaramla günlük iş arayışı, broşür dağıtımı ve hayallerimin her geçen saat hevesle kaçışı benden, bir piyanist mi, chanteur mü yoksa Veysel'in bir ayakkabı içine bıraktığı üç beş kuruş bozukluğu mudur beni alıkoyuverecek kim bilir? Nasıl çeliğe çift su verildiyse, nasıl dağlar yaratıldıysa babam için, nasıl ailem bayat bir kurabiye misali dağıldıysa, öyle istiyorum beni görmeni bu müşkül vaziyette. "Bitmez sandı yoksul beynin, sorma artık kimim neyim..."
Devamı

Yaradılış gayesi

   Bir filozofa sorsan eminim insanın içgüdüsüyle, çoğalma gayesiyle varlığını anlatır sana. Ben aşktan söz ederdim misal, bir şeyi, birini sevmek uğruna yaşamak en iyisi gibi geliyor zira gözüme. Bir bilim insanı "Senin cinsel organını onun cinsel organına sokmanı istemenin adıdır aşk." diyebilir elbette, yaradılış gayemiz budur onun için nasıl olsa. Bilemiyorum, anlaşılmayalı o kadar oldu ki kafasını ve bacağını sürekli sallayıp suratıma bön bön bakan bir herifin varoluşu bile canımı sıkıyor olabilir. Umutların adı bir sevdadan mıdır, bahar geliyor, ondan mıdır bu kötürüm düşüncelerim. Bunları bilmek bana bir lütuf olurdu fakat sıcaklığın kol gezdiği bu nemli saatlerde düşünmem gereken başka şeyler var.
Devamı